برنامه آبشار شاهان دشت و تنگه بند بریده راه باستانی باقی مانده از دوران ناصرالدین شاه ونقش برجسته شکل شاه

برنامه آبشار شاهان دشت و تنگه بند بریده راه باستانی باقی مانده از دوران ناصرالدین شاه ونقش برجسته شکل شاه | 9 تیر 1396

1 روزه

تاریخ اجرا : 1396/04/09

نوع تور :   طبیعت گردی یکروزه

منطقه سفر : استان مازندران - شهرستان آمل -منطقه وانا

مسافت و شرایط جاده : فاصله ساری تا آمل 72 km راه آسفالت /فاصله امل تا منطقه وانا 26km راه آسفالت

زمان و محل حرکت : 

زمان و محل بازگشت :  

تعداد نفرات شرکت کننده :   18 نفر

سفرنامه

مجموعه گردشگری داها برنامه طبیعت گردی  را در قالب یک برنامه  یک روزه تدارک دیده بود.سفری به آبشار شاهان دشت و  تنگه  بند بریده راه باستانی باقی مانده از دوران ناصرالدین شاه ونقش برجسته شکل شاه 

صبح زود از ساری  جهت بازدید ازآبشار شاهان دشت و تنگه بند  بریده به سمت جاده هراز حرکت کردیم  .بعد از تونل وانا  و بعد از روستای بایجان  در مسیر آمل به تهران در حوالی منطقه وانا از کنار رودخانه وارد تنگه بنده بریده شدیم  و بعد از صرف صبحانه در سایه سار درختان و کنار رود به سمت شکل شاه حرکت کرده  که با پای پیاده حدود 10 دقیقه راه می باشد .بعد از بازدید از آثار به جا مانده از دوره ناصرالدین شاه به کنار رودخانه باز گشتیم و بعد از صرف ناهار گشتی در منطقه زدیم  و بعد از سپری کردن روزی در دامان طبیعت به ساری بازگشتیم.

توضیحات بیشتر

تنگه بند بریده بخشی از راه باستانی هراز در حوالی وانا است که آثار باستانی مربوط به راه قدیم ری به آمل در آن مشهود است. مهم‌ترین این آثار شامل دو دیواره مرتفع بصورت دو نیم ستون سنگ‌ چین است که در ارتفاع زیاد نسبت به بستر رودخانه هراز ساخته شده اند.ناصرالدین شاه در سفرنامه خود این آثار را باقیمانده از دوران اشکانی دانسته و برخی از محققین معاصر زمان ساخت آنها را دوران ساسانی می‌ دانند.در ایران نخستین بار به فرمان داریوش کبیر راه شاهی به صورت سنگفرش از شوش پایتخت ایران تا سارد، مرکز لیدیه و به طول تقریبی ۲۵۰۰ کیلومتر کشیده شده و در پی آن سایر مناطق کشور نیز با راههای مناسبی به مرکز کشور متصل شد.با به قدرت رسیدن قاجاریه و انتخاب تهران به عنوان پایتخت، به دستور ناصرالدین شاه قاجار مسیرهای قدیمی و مالروی دره‌های هراز و چالوس تعمیر و به راه ارابه رو تبدیل گشتند. در سال ۱۲۹۰ ناصرالدین شاه مجددا دستور به بهسازی مسیر لاریجان (هراز) داده و حسین علیخان وزیر را به سرپرستی این کار منصوب نمود. وی نیز با همکاری گاستیگر، مهندس اطریشی که در خدمت دولت ایران بود جاده را به اندازه‌ای پهن کرد که دو ارابه بتوانند از آن عبور کنند. در سال ۱۲۹۵ و با اتمام عملیات ساخت این راه به عنوان یادبود نقشی از شاه قاجار در یکی از صعب العبور ترین نقاط این مسیر به نام تنگ بند بریده بر سینه کوه و مشرف بر رود خروشان هراز حک گردید.این نقش برجسته که در محل به شکل شاه معروف است جدید ترین و آخرین نقش برجسته تاریخی ایران در بین ۱۰۵ نقش برجسته کشف شده به شمار می‌آید و در آن ناصر الدین شاه سوار بر اسب در وسط و ۱۰ تن از درباریان در طرفین شاه حجاری شده است.